1.- Desaparezo durante un par de días, marcho neste pedaso motoveleiro. Hacia onde? pois quen sabe...¿A que? Pois como di miña nai "a ver avistamentos"jajaja. A ver se vemos golfiños comúns!! que aínda non os vin :(

.

.

.

2.- Terei que botar o doble de crema que o habitual, teño a espalda e a parte de atrás das pernas que parezo un camarón!!! NOTA: Non quedarse durmida na praia e ao sol entre as 2 e as 4 da tarde, aínda que botes protección solar!!

.

.

.

3.- Anecdota do día: Quen sabe o que a xente pensaría hoxe de min... Resulta que unha pobre bolboreta quedou atrapada no bus que vai ata a miña casa, andaba dunha ventanilla para outra da parte de atrás do bus, intentando atravesar os cristais como fose. Aguanteime case todo o camiño, pero non podía marchar e deixala ahí!! Así que puxen a chaqueta e o bolso no asiento do bus e dispúxenme a collela, nun principio escapou, pero nunha destas pousou na espalda dun señor que ía no bus, achegueime a el e pedinlle que non se movera (con moita educación), e con moita delicadeza collina despistada. Pensei que morria da risa coa cara de asustado que tiña o señor, debía pensar que tiña algún bicho raro ou sabe dios o que, despois cando veu que era a bolboreta sorriu e sen ter que dicir nada abriume a ventanilla para que a soltara. E ale a bolboreta por fin ceibe. Menos mal que había pouca xente!! e a que había mirabame con cara de: Arriscase a facer o rídiculo por un simple bicho, jajaja. Aínda estivo divertida a cousa.

.

.

.

.

Hoxe apeteceme deixar unha canción de Astarot, para a quen lle apeteza escoitala, título: Meu amor é mariñeiro. http://www.astarot.es/vermedia.aspx?T=Meu+amor+e+mari%c3%b1eiro&D=-&M=132&V=1&IdCancion=49

.

.

.

"...corazón que nace libre non se pode encadear"

"...Vale máis ser libre un día no confín do bravo mar, que vivir toda a vida preso escravo e acabado"

(Astarot, meu amor é mariñeiro)