Saturday night

A noite do sábado unha brisa de aire fresco recorreume todo o corpo, espertandome da apatía coa que estaba a convivir. Unha brisa con nome, apelido e ritmo do Brasil.

Foi tanto o que vivimos xuntas, tantas experiencias compartidas, pensar que estivemos a nada de ser familia!!!Jajajaja. Ti fuches a que primeiro voou, e canto che costou meninha, cando parecía que ías a comezar mover as alas chegaba unha treboada que cho impedía, pero ao fin conseguíchelo e agora voas tan alto...que terán os venezolanos!!! E así dichesme impulso e valentía para seguir adiante coa miña decisión. Agora as dúas seguimos camiños moi distintos, pero de vez en cado levantamos a cabeza para ver como se encontra a outra. Tomamos a decisión correcta.

Noite a ritmo de As Meninas Xi bom bom, con baile incluido, que rematou coa nosa canción O amor de Julieta e Romeu de Daniela Mercury a ritmo de merengue duro como a min me gusta, menudo baile, eh?!, xa non lembraba o placer que é bailar con taconazos. Magoa que como a Cenicienta tivese que marchar cedo (bueno, dúas horas máis tarde ca ela) e tamén case perdo un zapato!!!jajajaja, no aparcamento de Barcelos coas presas desatouse unha sandalia e quedoume atrás! pero recollina eu...será que non creo nos príncipes azuis...


Quero darlle un aplauso enorme, xa que parece que recapacitou sobre a súa postura respecto o de falar galego, novo comentario: "Somos galegas, non?, pois se nos non falamos galego quen o vai a facer", ainda que isto o dixo en castelán, agora que conseguín que cambiara o chip...a ver se consigo que fale en galego, jajaja