Ela é Concha Buika, cantante, filla de guineanos criada entre xitanos, atópase entre África, América e Andalucía, con unha mentalidadee forma de ver a vida rompedora. Recén acabo de descubrila a través dunha entrevistaque lin no "XLsemanal". Impactoume, aínda que non comparto a súa visión do mundo da "parella", admiro moito que viva como ela quere, fiel a si mesma, sen prexuicios e sen seguir ningún canon preestablecido pola sociededade actual.
Toda-las persoas temos unha forma de vivir e concebir o amor, polo que existen mil e unha maneiras de entendelo e atopar a alguén que a comparta é todo un reto. Ela conseguiuno.
Pouco puiden escoitar aínda da súa música, as distintas cancións que escoitei mostran unha verdadeira fusión de estilos, gustandome algunhas máis que outras. Acaba de sacar a venta o seu segundo disco "Mi niña Lola"
Agora quero transcribir aquí parte da entrevista xa que as súas respostas son realmente sorprendentes.
XL: Al escuchar su disco, da la impresión de que lo parió sufriendo por amor...
C.B.:Sí, sí. Sufriendo. Y mucho.
XL. ¿Le ha alludado a superarlo?
C.B.: No hay nada que superar. Se supera la muerte de un hijo, de una madre...Cuando uno se marcha, simplemente se va.
XL:Es un dolor efímero...
C.B.: Es lo más efímero del mundo. Puedes sufrir por amor y alargar ese sufrimiento todo lo que quieras, pero es tiempo que pierdes para ponerte monísima de la muerte y volver a otro amor, a otra batalla, a otro tropezón de peregrino.
XL: Y la culpa, ¿la padece?
C.B.: La vivo, poniendo el pecho por delante, pero no la padezco. Odio el victimismo. El que entra siendo víctima sale apuñalado. Hemos venido a vivir y a sentir lo que tengamos que sentir. Pon la mano en el fuego, quémate, siente dolor, vívelo. No lo padezcas.
XL: Cuando escuchaba "Niña de fuego" en la voz de otros artistas y cuando decidió grabarla, ¿en quien pensaba?
C.B.: Las mujeres que nos atrevemos a vivir llevamos una niña de fuego dentro, siempre. Esta canción se la he dedicado a todas las mujeres que nos atrevemos a vivir. Esas mujeres valientes, en sus pueblos, siempre han tenido ese sambenito colgado de malas mujere, por atreverse a ir a mundos que los demás imaginaban peligrosos o no lícitos. Lo único que tenían era una inquietud impresionante y ganas de vivir cosas increibles. Son mujeres a las que no atan los miedos o las críticas.
XL.: ¿Que es libertad para usted?
C.B.: Ni idea. Que curioso, nunca me lo habían preguntado. Supongo que no la tengo, no la necesito, no la quiero y no la deseo. Pero que quede claro, si hbiera vivido en Guinea Ecuatorial, por ejemplo, mi concepto de libertad sería otro.
XL: ¿Nunca persiguió la libertad?
C.B.: ¿Para que?¿Para atarme?La libertad ata, te obliga a perseguirla, a ser libre, a permanecer ne la libertad. No quiero eso. Quiero jugar. Quiero entrar y salir.
Elexín estas preguntas, porque foron nas que as súas respostas máis me gustaron. Pero podese ler a entrevista completa no "XL semanal do 11 ao 17 de maio de 2008".



2 comentários:
Incrible esta muller, encántame.
Pero pregúntome si será así realmente ou solo levará un disfraz de muller independiente, pq neste mundo todo son disfraces... Espero que ela non o leve.
Un bico
blissa
Hola, te invito a que veas la entrevista que Mara Torres le ha hecho Concha Buika en La 2 Noticias, en nuestra página tienes el vídeo, y si te apetece comentar, puedes utilizar allí tb los comentarios.
Vídeo entrevista a Concha Buika en La 2 Noticias
Saludos
Mara Torres Página no oficial (Labana blog)
Postar um comentário