Abrindo portas, pechando feridas

Ábrese unha porta. ¿Quen son? ¿onde estou? Non me recoñezo nas palabras da persoa que se atopa detrás..., ¿coñezoa?. Da súa man comezo a camiñar, a indagar nese miterioso lugar onde todo parece familiar, os recordos atópanse borrosos ao principio, pero…

- ¿Cóntame? ¿Que pasou para que se pechara este lugar dun portazo?

- ¿Non te lembras? Ás veces sentimos tanta dor que non queremos mirar cara atrás, non queremos recordar, simplemente pechar esa porta para poder abrir outra.

- Pero, non entendo, eu non fun, ¿quen o fixo?, fai tanto tempo diso...

- Eu.

- ¿Ti? Oh, si, xa todo comeza a estar mais claro, o que nunca fun capaz de comprender é o porque, nin de onde saeu tanto rencor, aínda non estaba preparada… me quedaba moito por aprender, ¿Por qué non supeches comprendeme?

…

Miro o reloxo e as agullas pararanse nas 8.00. A conversa alongabase e comezaba a clarear o día, con esas primeiras luces puiden ver cada vez mellor cada recuncho, comprendendo os meus erros, facendome ver que non vivira unha mentira coma moitas veces cheguei a pensar, rindo, chorando, descubrindo cousas que xamais fun capaz de ver desde outra perspectiva que non fora a miña.

- Téñome que ir xa, pero deixaremos a porta medio aberta.

Outro ano mais de sufrimento e morte en Canadá

Hoxe é un día negro para as foquiñas canadienses, tamén para todo-los amantes dos animais e para toda a xente con corazón que non entende de razóns para esta tortura.
Si señores, hoxe un ano mais comeza a matanza indiscriminada de focas en Canadá e este ano o sufrimento que me producen as imaxes que se ven a diario no telexornal doen mais que nunca xa que tiven a sorte de estar cerca dalgún destes maravillosos animais.

Que contradicción,nas nosas costas todo-los anos chega algún exemplar de lobo mariño cincento en moi mal estado de saude e toda-las persoas que forman parte da CEMMA así coma dos colectivos ecoloxistas que forman parte, unen todo-los seus recursos tanto económicos como persoais para tratar de recuperalos e devolvelos sans á súa vida no mar. E mentres en Canadá se están matando a paus. É desquiciante.

O goberno canadiense asegura que a caza se leva a cabo humanitariamente, que é sostenible, está monitoreada e manexada de preto polo goberno. O primeiro, "y una mierda", e perdón pola forma de expresarme e o segundo "¿e a min que me din con que o goberno estea vixiando de preto?, e como se din: tranquilos ese asesino segue matando pero o estamos vixiando". Como vai ser humanitaria unha matanza que se ten lugar no momento nos que as mamas dan de comer aos fillos e estes son golpeados, arrastrados por ganchos polo xeo e moitas veces aínda nin estan inconscientes cando lles arrincan a pel, según un dos monitores de cacería da IFAW: "un cazador de focas golpea a cada foca dentro de un pequeño radio del cuerpo para inmovilizarla, luego arrastra los cuerpos al centro de un círculo. Voltea a las focas una por una sobre su dorso y la desolla. Si la foca se voltea o lucha contra el desollador, éste la volteará sobre su estómago, la golpeara varias veces y luego terminará de desollarla." ¿Isto é humanitario?.


Penso e desexo que se mantemos unidas as nosas forzas, aínda que tan só sexa con pequenos xestos como manifestando publicamente o noso desprezo e dando o noso apoio a toda esa xente que está loitando para que todo isto acabe un día poidamos ter un titular de xornal que diga: "Este ano non terá lugar a matanza de focas en Canadá".

¿Que mais podes facer? Firma a petición da HSUS para que Europa poña fin ao comercio de pel de foca:

http://www.hsus.org/about_us/humane_society_international_hsi/seal_trade_ban.html

Os non cazadores tamén temos dereitos

1.- Declaro publicamente a miña condición de non cazador



2.- Reclamo o meu dereito a disfrutar da natureza sen estar suxeito á ameaza e o ruido dos disparos dos cazadores.



3.- Reclamo o meu dereito a deambular libremente polos espacios e vías públicas sen estar suxeito ás restriccións e obstáculos que dan lugar a actividade cinexética.



4.- Declaro o meu compromiso de disfrutar da natureza responsablemente sen danala nin molestar nin prexudicar a terceiras persoas nin os seus bens lexítimos.












Se alguén quere firmar este manifesto e declararse publicamente como NON CAZADOR pode facelo no seguinte enlace: http://www.ecologistasenaccion.org/spip.php?rubrique118